Panorama Dolomitów wokół Tre Cime

Monte Piana: muzeum pierwszej wojny światowej pod gołym niebem naprzeciw Tre Cime

Opublikowano 15 listopada 2026 · Niezależny przewodnik

Monte Piana to góra o płaskim wierzchołku tuż na północ od Misuriny, między jeziorem Misurina a jeziorem Landro, z jednym z najpiękniejszych widoków na Tre Cime di Lavaredo w całych Dolomitach. To także jedno z najsmutniejszych miejsc w tych górach: w czasie pierwszej wojny światowej przez jej szczyt biegła linia frontu i zginęło tu ponad 14 000 żołnierzy. Dziś płaskowyż jest muzeum pod gołym niebem z odnowionymi okopami, tunelami i stanowiskami. Żeby je zwiedzić, wsiądź do jeepa wahadłowego spod Genzianelli w Misurinie do Rifugio Bosi (2 205 m) — w 2026 roku kursował codziennie od 1 czerwca do 31 października, od 9:00 do 17:00, co najmniej co 20 minut, bez rezerwacji, za 17 € w jedną stronę lub 25 € w obie strony — a potem przejdź ścieżkami przez płaskowyż, co zajmuje od 2½ do 4 godzin, zależnie od tego, ile chcesz zobaczyć. Można też wejść pieszo, znad jeziora Antorno w około 2½ godziny.

Ten poradnik opisuje dojazd, trasę, historię, widok i to, jak połączyć Monte Piana z Tre Cime podczas jednego wyjazdu.

Monte Piana w skrócie

  • Wysokość: 2 324 m na szczycie południowym (Monte Piana); 2 320 m na szczycie północnym (Monte Piano). Organizacja turystyczna Hochpustertal i obsługa jeepów podają 2 325 m.
  • Gdzie: między Tre Cime a jeziorem Misurina, nad jeziorem Landro, na granicy Wenecji Euganejskiej i Południowego Tyrolu.
  • Co: pole bitwy z pierwszej wojny światowej zamienione w muzeum pod gołym niebem, z widokiem dookoła na 360 stopni.
  • Dojazd: jeep wahadłowy z Misuriny do Rifugio Bosi albo pieszo od drogi poniżej, znad jeziora Antorno, z Landro lub z Carbonin.
  • Sezon: w 2026 roku jeep kursował od 1 czerwca do 31 października.
  • Potrzebny czas: pół dnia z jeepem; cały dzień pieszo.

Gdzie leży

Monte Piana wznosi się między najdalszą północą prowincji Belluno a Południowym Tyrolem, na terenie gmin Auronzo di Cadore i Dobbiaco. Jej kształt jest nietypowy jak na Dolomity: zamiast iglic i turni kończy się długim, niemal płaskim płaskowyżem, o długości prawie dwóch kilometrów i szerokości do około 700 metrów, odciętym z każdej strony stromymi ścianami i urwiskami. Na północy opada do wąwozu Rienzy, na zachodzie zwisa wprost nad jeziorem Landro, a na południu i wschodzie patrzy na Tre Cime i Cadini.

Granica administracyjna na szczycie wciąż biegnie linią, która w 1753 roku oddzielała Republikę Wenecką od Cesarstwa Austriackiego. Ta linia jest kluczem do wszystkiego, co się tu wydarzyło.

Punktem startowym dla większości odwiedzających jest Misurina, na wysokości 1 754 m, około 30 minut samochodem z Cortiny d’Ampezzo przez przełęcz Passo Tre Croci albo około 25 minut z Dobbiaco. Dawna droga wojskowa zaczyna się przy jeziorze Misurina, 12 km od Cortiny.

Wojna na Monte Piana

Włochy wypowiedziały wojnę Austro-Węgrom 24 maja 1915 roku. Ponieważ granica między oboma państwami przebiegała prosto przez Monte Piana, obie strony chciały utrzymać tę strategicznie ważną górę, która góruje nad drogami z Cortiny i Misuriny do Dobbiaco.

7 czerwca 1915 roku wojska austriackie zajęły Monte Piana i ufortyfikowały ją mimo włoskiego oporu. Wkrótce potem Włosi zajęli jej stronę południową. Potem nastąpiła krwawa wojna okopowa, która trwała dwa lata i nie przyniosła rozstrzygnięcia: obie armie walczyły o skrawek płaskowyżu, nigdy nie pokonując przeciwnika. Północna część, nad jeziorem Landro, była areną zaciekłych walk na obszarze niewiele większym od boiska piłkarskiego.

3 listopada 1917 roku włoskie oddziały opuściły pozycje na Monte Piana, by wycofać się na linię Grappy po austro-węgierskim przełamaniu pod Caporetto. Do tego czasu, według obsługi jeepów i organizacji turystycznych, na górze zginęło ponad 14 000 żołnierzy.

Monte Piana i Monte Piano

Góra ma dwie nazwy, które upamiętniają dwie strony frontu:

  • Monte Piana to szczyt południowy, 2 324 m, w rękach Włochów.
  • Monte Piano to szczyt północny, 2 320 m, w rękach Austriaków — tej nazwy używały źródła austriackie.

Obie połowy łączy obniżenie, Forcella dei Castrati (2 201 m). Przechodząc z jednej na drugą, przekraczasz dawną ziemię niczyją.

Od pola bitwy do muzeum

Po wojnie góra została usiana ruinami i szczątkami. W 1981 roku muzeum pod gołym niebem przekazano Fondazione Monte Piana, a od 1983 roku grupa wolontariuszy, Amici del Piana, odbudowuje suche kamienne mury, które walą się każdej zimy, odnawia schrony i drewniane konstrukcje, sprząta śmieci z góry i utrzymuje ścieżki dojściowe. Dziś muzeum zarządza kilka stowarzyszeń i fundacja.

W pobliżu szczytu południowego stoi Piramide Carducci, pomnik poety, autora Ody do Cadore, zniszczony w czasie wojny i odbudowany w 1923 roku.

Dojazd jeepem wahadłowym

Droga na szczyt jest zamknięta dla ruchu, także dla rowerów, od 1998 roku. To dawna włoska droga wojskowa, częściowo asfaltowa, a w górnej części śmiało wykuta w skale, o długości 6 km i z przewyższeniem około 565 m. Ze względu na jej długość i nachylenie kursuje nią jeep wahadłowy.

Kursy w 2026 roku:

  • Odjazd: Misurina, przy barze-restauracji Genzianella, Via Monte Piana 31.
  • Przyjazd: Rifugio Bosi, na wysokości 2 205 m, tuż pod szczytem.
  • Przejazd: 5 km w górę zajmuje około 12 minut.
  • Daty: codziennie od 1 czerwca do 31 października.
  • Godziny: od 9:00 do 17:00.
  • Częstotliwość: kursy bez przerwy, co najmniej co 20 minut.
  • Rezerwacja: niepotrzebna.
  • Ceny: 17 € w jedną stronę, 25 € w obie strony od osoby, bilety w punkcie odjazdu.

Spod Genzianelli rusza też autobus wahadłowy Dolomiti Bus do Rifugio Auronzo, więc w dzień bez samochodu możesz zrobić obie wycieczki z tego samego przystanku.

Wejście pieszo

Jeśli wolisz iść pieszo, na górę prowadzi kilka ścieżek — od łatwej godziny po wymagające pół dnia.

  • Od drogi Misurina–Tre Cime: drogą wojskową około 1–1½ godziny z 450 m podejścia, w łatwym terenie (Wikipedia).
  • Znad jeziora Antorno: około 2½ godziny pieszo według organizacji turystycznej Hochpustertal. Przed jeziorem jest parking.
  • Z Landro: wymagające podejście w około 4 godziny według organizacji turystycznej albo w około 3 godziny z około 900 m podejścia według Wikipedii. Trasa biegnie dawną austriacką ścieżką wojskową, Pionierweg, od północnego brzegu jeziora Landro, zakosami w górę do pierwszych austriackich baraków. Około 200 m poniżej szczytu rozwidlenie daje do wyboru via ferratę Colonnello Bilgeri jako alternatywę dla ścieżki wojskowej, która prowadzi dalej do dawnego austriackiego dowództwa batalionu i w górę po schodach wykutych w skale.
  • Z Carbonin: Touristensteig, szlak 6, około 2½ godziny z około 900 m podejścia; długi i miejscami w złym stanie, z lekko eksponowanym ubezpieczonym odcinkiem, więc zestaw do via ferraty jest wskazany.

Trasy z Landro i Carbonin są dla doświadczonych wędrowców. Dla większości odwiedzających właściwym wyborem jest jeep w górę i zejście pieszo albo wędrówka znad jeziora Antorno.

Rifugio Bosi i Cappella degli Eroi

Rifugio Angelo Bosi to jedyne miejsce na Monte Piana, gdzie można zjeść. W 1962 roku Giovanni De Francesch kupił zespół baraków, w których w czasie wojny mieściło się włoskie dowództwo, i zbudował w tym miejscu schronisko. Nosi ono imię majora Angela Bosiego z 55. pułku piechoty, który zginął na górze w 1915 roku.

W środku małe prywatne muzeum pokazuje znaleziska, zdjęcia i dokumenty z czasów wojny, a do kupienia są lokalne przewodniki, książki o walkach i pocztówki. Obok schroniska stoi Cappella degli Eroi, Kaplica Bohaterów, poświęcona poległym na Monte Piana.

Stąd zaczynają się ścieżki muzeum pod gołym niebem, przeznaczone wyłącznie dla pieszych.

Trasa po muzeum pod gołym niebem

Nie ma biletu ani bramy: muzeum to sama góra. Od Rifugio Bosi znakowane ścieżki prowadzą przez płaskowyż do okopów, tuneli, stanowisk artyleryjskich, schronów, lejów po bombach i punktów obserwacyjnych, z których wiele odbudowali wolontariusze.

Jak długo: przejście przez płaskowyż zajmuje od 2½ do 4 godzin, zależnie od tego, ile miejsc historycznych chcesz odwiedzić. Organizacja turystyczna Hochpustertal opisuje ścieżkę historyczną jako raczej płaską.

Najważniejsze punkty:

  • Szczyt południowy (Monte Piana). Około 20 minut od Rifugio Bosi: około 1 km i 120 m podejścia. Stojąca tu Capanna Carducci jest prywatna i zamknięta dla zwiedzających; obok stoi Piramide Carducci.
  • Forcella dei Castrati. Obniżenie między dwoma szczytami, dawna ziemia niczyja.
  • Szczyt północny (Monte Piano). Ścieżka tematyczna, szlak 122, łagodnie wspina się od Rifugio Bosi na wierzchołek Monte Piano: 994 m, około 30 minut, ze 130 m podejścia i 17 m zejścia.
  • Północna krawędź. Austriackie pozycje nad urwiskami i jeziorem Landro, z najgęstszą siecią okopów i tuneli.

Odcinki eksponowane. Do niektórych miejsc muzeum można dotrzeć tylko przez eksponowane, ale ubezpieczone fragmenty, z linami lub stalowymi linkami. Wymagają pewnego kroku, ale można je ominąć alternatywnymi ścieżkami.

Na miejscu:

  • Trzymaj się ścieżek. Płaskowyż jest poryty lejami i dawnymi liniami okopów.
  • Weź czołówkę, jeśli chcesz zajrzeć do tuneli.
  • Niczego nie zabieraj. Znaleziska należą do muzeum i do pamięci ludzi, którzy tu walczyli.

Widok

Położenie Monte Piana daje widok dookoła na 360 stopni na góry Auronzo i Cortiny: Tre Cime di Lavaredo, Paterno, Cadini di Misurina, Sorapiss, Cristallo i Croda Rossa, z jeziorem Misurina u stóp i jeziorem Landro daleko w dole po drugiej stronie.

Widok na Tre Cime to powód, dla którego przyjeżdża tu wielu fotografów. Z płaskowyżu widzisz trzy turnie od zachodu, ponad górnym końcem doliny Rienza, z Paterno obok — w innym kształcie niż na słynnym widoku na ściany północne przy schronisku Locatelli czy na ściany południowe nad Rifugio Auronzo. Nasz poradnik o punktach widokowych, wschodzie i zachodzie słońca pod Tre Cime porównuje najważniejsze punkty widokowe.

Pamiętaj, że jeep kursuje od 9:00 do 17:00. Po wczesne lub późne światło trzeba wejść i zejść pieszo.

Pętla znad jeziora Antorno

Na cały dzień pieszo popularna jest pętla, która zaczyna się na parkingu przy jeziorze Antorno, wspina się do Rifugio Bosi, przechodzi przez oba szczyty — Monte Piana i Monte Piano — i schodzi przez Malga Rinbianco z powrotem nad jezioro. Ma około 670 m podejścia i zejścia i zajmuje 4–5 godzin marszu. Pod względem trudności jest łatwa, ale długa, a zejście od strony Rinbianco jest spokojniejsze niż droga jeepów.

Monte Piana i Tre Cime razem

Monte Piana i Tre Cime to sąsiedzi i dobrze pasują do jednego wyjazdu.

Tego samego dnia:

  • Rano Monte Piana, po południu Tre Cime. Pojedź pierwszym jeepem o 9:00, przejdź muzeum, zejdź do wczesnego popołudnia i wsiądź do autobusu wahadłowego Dolomiti Bus z tego samego przystanku przy Genzianelli do Rifugio Auronzo albo wjedź samochodem, jeśli masz termin parkingowy na popołudnie.
  • Wcześnie Tre Cime, po południu Monte Piana. Ruszaj na pętlę wokół Tre Cime o świcie, zjedź do Misuriny i po południu wsiądź do jeepa. Pamiętaj, że bilet przy Rifugio Auronzo wygasa, gdy opuścisz parking.

W osobne dni: mając dwa dni w okolicy, jeden poświęć Tre Cime, a drugi Monte Piana, jezioru Misurina i jezioru Antorno. Nasz poradnik o parkingu pod Tre Cime wyjaśnia, dlaczego parking przy jeziorze Antorno ułatwia drugi dzień.

Jeśli przyjeżdżasz z Wenecji, Monte Piana nie leży na typowych trasach wycieczek jednodniowych, ale wycieczki jednodniowe z naszej strony wycieczek przejeżdżają przez Misurinę i Cortinę.

Kiedy się wybrać

  • Sezon: w 2026 roku jeepy kursowały od 1 czerwca do 31 października. Na początku sezonu w okopach i po stronie północnej mogą zalegać płaty śniegu.
  • Pora dnia: pierwsze poranne jeepy są najspokojniejsze, a światło na Tre Cime jest lepsze przed południem.
  • Pogoda: płaskowyż jest całkowicie odsłonięty. Unikaj go podczas burz i nie wchodź w niskich chmurach, jeśli zależy Ci na widoku. Nasza strona z pogodą dla Tre Cime pokazuje, czego spodziewać się w poszczególnych miesiącach.
  • Upamiętnienie: spotkanie ku pamięci poległych na Monte Piana tradycyjnie odbywa się w pierwszą niedzielę września.

Co zabrać

Płaskowyż jest niemal w całości skalisty i zupełnie pozbawiony źródeł wody, więc zabierz wszystko, czego potrzebujesz.

  • Wodę i przekąski, nawet jeśli planujesz zjeść w Rifugio Bosi.
  • Buty trekkingowe z dobrą przyczepnością: ścieżki są skaliste, ze stopniami i kilkoma eksponowanymi odcinkami.
  • Ciepłą, wiatroszczelną warstwę. Powyżej Rifugio Bosi, na wysokości 2 205 m, na płaskowyżu nie ma gdzie się schronić.
  • Ochronę przed słońcem. Cienia nie ma.
  • Czołówkę do tuneli.
  • Gotówkę na jeepa, bo bilety sprzedaje się w punkcie odjazdu.

Z dziećmi

Monte Piana to dobra wycieczka dla rodzin z dziećmi, które dadzą radę iść kilka godzin. Sam jeep jest przygodą, płaskowyż jest w większości płaski, a okopy sprawiają, że historia staje się namacalna tak, jak nie potrafi tego żaden budynek muzeum. Przy krawędziach i odcinkach eksponowanych trzymaj dzieci blisko i omijaj te miejsca alternatywnymi ścieżkami.

Najczęstsze pytania

Jak dostać się na Monte Piana?

Jeepem wahadłowym spod Genzianelli w Misurinie do Rifugio Bosi, co zajmuje około 12 minut, albo pieszo znad jeziora Antorno w około 2½ godziny. Droga jest zamknięta dla samochodów i rowerów.

Ile kosztuje jeep na Monte Piana?

W 2026 roku kosztował 17 € w jedną stronę i 25 € w obie strony od osoby, a bilety sprzedawano w punkcie odjazdu. Rezerwacja nie jest potrzebna.

Ile czasu zajmuje zwiedzanie muzeum pod gołym niebem na Monte Piana?

Przejście przez płaskowyż zajmuje od 2½ do 4 godzin, zależnie od liczby odwiedzonych miejsc. Szczyt południowy jest około 20 minut od Rifugio Bosi.

Czy Monte Piana jest trudna?

Ścieżki muzeum są w większości płaskie, z kilkoma eksponowanymi, ale ubezpieczonymi odcinkami, które można ominąć. Podejścia z Landro i Carbonin są wymagające.

Czy z Monte Piana widać Tre Cime?

Tak. Ze szczytu rozciąga się widok na 360 stopni, obejmujący Tre Cime, Monte Paterno, Cadini di Misurina, Sorapiss i Cristallo.

Ilu żołnierzy zginęło na Monte Piana?

Ponad 14 000 żołnierzy zginęło na tej górze w czasie pierwszej wojny światowej.